Muhasebe İlkeleri

Genel Kabul Görmüş Muhasebe İlkeleri

Genel Kabul Görmüş Muhasebe İlkeleri (İngilizce: Generally Accepted Accounting Principles, GAAP), teknik bir deyim olarak, belli bir andaki muhasebe uygulamasını kapsayan ayrıntılı muhasebe yöntem ve usullerinden meydana gelir ve muhasebeciler arasında mevcut görüş birliğinden dolayı bu ilkeler genel kabul görmüştür. Bundan ötürü de, bugün için geçerli olan bu ilkelerin zamanla gelişim ve değişime tabi olacağı da peşin olarak kabul edilmelidir.

Ülkemizde muhasebe ilkeleri konusundaki ilk çalışma, iktisadi devlet teşekkülleri için Tekdüzen Hesap Planının geliştirilmesi sırasında ele alınmış ve Amerikan Muhasebe Uygulamaları örnek alınarak belirlenen muhasebe kavramı ve ilkeleri uygulamalara rehber olması amacıyla Devlet Planlama Teşkilatı tarafından yayınlanmıştır. Daha sonra, Sermaye Piyasası Kurulu'nun 01/02/1984 tarihli (Seri:VIII, No 7) tebliği ile bu tebliği yürürlükten kaldıran 29 Ocak 1989 tarihli (Seri: XI, No. 1) SP Kurulu tebliğinde muhasebenin temel kavramları ve muhasebe ilkeleri konusu ele alınmıştır. Ancak özel sektör ve kamu sektöründeki tüm gerçek ve tüzel kişileri bağlayıcı olmak üzere, bunlar tarafından muhasebe uygulamalarında ve mali tabloların düzenlenmesi esnasında uymakla zorunlu oldukları "Muhasebenin Temel Kavramları" ve "Mali Tablolar İlkeleri" 26 Aralık 1992 tarihli Maliye Bakanlığı Tebliği ile getirilmiştir. Biz burada sadece Muhasebenin Temel Kavramları'nı açıklayıp sınavlarda çıkabilecek soru tiplerini göreceğiz. Buna göre muhasebenin temel kavramları aşağıdaki gibidir.

1. Sosyal Sorumluluk Kavramı: Bu kavram, muhasebenin işlevini yerine getirme hususundaki sorumluluğunu belirtmekte ve muhasebenin kapsamını, anlamını, yerini ve amacını göstermektedir. Sosyal sorumluluk kavramı, muhasebenin organizasyonunda, muhasebe uygulamalarının yürütülmesinde ve mali tabloların düzenlenmesi ve sunulmasında; belli kişi veya grupların değil, tüm toplumun çıkarlarının gözetilmesi ve dolayısıyla bilgi üretiminde gerçeğe uygun, tarafsız ve dürüst davranılması gereğini ifade eder.

2. Kişilik Kavramı: Bu kavram; işletmenin sahip veya ortaklarından, yöneticilerinden, personelinden ve diğer ilgililerden ayrı bir kişiliğe sahip olduğunu ve o işletmenin muhasebe işlemlerinin sadece bu kişilik adına yürütülmesi gerektiğini öngörür.

3. İşletmenin Sürekliliği Kavramı: Bu kavram, işletmelerin faaliyetlerini bir süreye bağlı olmaksızın sürdüreceğini ifade eder. Bu nedenle işletme sahiplerinin ya da hissedarlarının yaşam süreleriyle bağlı değildir. İşletmenin sürekliliği kavramı maliyet esasının temelini oluşturur.
Bu kavramın, işletmeler açısından geçerliliğinin bulunmadığı veya ortadan kalktığı durumlarda ise bu husus mali tabloların dipnotlarında açıklanır.

4. Dönemsellik Kavramı: Dönemsellik Kavramı işletmenin sürekliliği kavramı uyarınca sınırsız kabul edilen ömrünün, belli dönemlere bölünmesi ve her dönemin faaliyet sonuçlarının diğer dönemlerden bağımsız olarak saptanmasıdır. Gelir ve giderlerin tahakkuk esasına göre muhasebeleştirilmesi, hasılat, gelir ve karların aynı döneme ait maliyet, gider ve zararlarla karşılaştırılması bu kavramın gereğidir.
Bu kavramın, işletmeler açısından geçerliliğinin bulunmadığı veya ortadan kalktığı durumlarda ise bu husus mali tabloların dipnotlarında açıklanır.

5. Parayla Ölçülme Kavramı: Bu kavram, parayla ölçülebilen iktisadi olay ve işlemlerin muhasebeye ortak bir ölçü olarak para birimiyle yansıtılmasını ifade eder. Muhasebe işlemleri ulusal para birimine göre yapılır.

6. Maliyet Esası Kavramı: Bu kavram; para mevcudu, alacaklar ve maliyetinin belirlenmesi mümkün veya uygun olmayan diğer kalemler hariç, işletme tarafından edinilen varlık ve hizmetlerin muhasebeleştirilmesinde, bunların elde edilme maliyetlerinin esas alınması gereğini ifade eder.

7. Tarafsızlık ve Belgelendirme Kavramı: Bu kavram, muhasebe kayıtlarının gerçek durumu yansıtan ve usulüne uygun olarak düzenlenmiş objektif belgelere dayandırılması ve muhasebe kayıtlarına esas alınacak yöntemlerin seçilmesinde tarafsız ve ön yargısız davranılması gereğini ifade eder.

8. Tutarlılık Kavramı: Bu kavram, muhasebe uygulamaları için seçilen muhasebe politikalarının, birbirini izleyen dönemlerde değiştirilmeden uygulanması gereğini ifade eder. İşletmelerin mali durumunun, faaliyet sonuçlarının ve bunlara ilişkin yorumların karşılaştırılabilir olması bu kavramın amacını oluşturur. Tutarlılık kavramı, benzer olay ve işlemlerde, kayıt düzenleri ile değerleme ölçülerinin değişmezliğini ve mali talolarda biçim ve içerik yönünden tek düzeni öngörür. Geçerli nedenlerin bulunduğu durumlarda, işletmeler uyguladıkları muhasebe politikalarını değiştirebilirler. Ancak bu değişikliklerin ve bunların parasal etkilerinin mali tabloların dipnotlarında açıklanması zorunludur.

9. Tam Açıklama Kavramı: Bu kavram; mali tabloların, bu tablolardan yararlanacak kişi ve kuruluşların doğru karar vermelerine yardımcı olacak ölçüde yeterli, açık ve anlaşılır olmasını ifade eder.

Mali tablolarda finansal bilgilerin tam olarak açıklanması yanında, mali tablo kalemleri kapsamında yer almayan ancak alınacak kararları etkileyebilecek, gerçekleşmesi muhtemel olaylara da yer verilmesi bu kavramın gereğidir.

10. İhtiyatlılık Kavramı: Muhafazakarlık veya tutuculuk kavramı da denilen bu kavram, muhasebe olaylarında temkinli davranılması ve işletmenin karşılaşabileceği risklerin gözönüne alınması gereğini ifade eder. Bu kavramın sonucu olarak, işletmeler, muhtemel giderleri ve zararları için karşılık ayırırlar, muhtemel gelir ve karları için ise gerçekleşme dönemlerine kadar herhangi bir muhasebe işlemi yapmazlar. Ancak bu kavram gizli yedekler veya gereğinden fazla karşılıklar ayrılmasına gerekçe oluşturamaz.

11. Önemlilik Kavramı: Bu kavram, bir hesap kalemi veya mali bir olayın nisbi(oransal) ağırlık ve değerinin, mali tablolara dayanılarak yapılacak değerlemeleri veya alınacak kararları etkileyebilecek düzeyde olmasını ifade eder.

Önemli hesap kalemleri, finansal olaylar ve diğer hususların mali tablolarda yer alması zorunludur.

12. Özün Önceliği Kavramı: Bu kavram işlemlerin muhasebeye yansıtılmasında ve onlara ilişkin değerlemelerin yapılmasında biçimlerinden çok özlerinin esas alınması gereğini ifade eder.

Genel olarak işlemlerin biçimleri ve özleri paralel olmakla birlikte, bazı durumlarda farklılıklar ortaya çıkabilir. Bu taktirde, özün biçime önceliği esastır.

ÖRNEK SORULAR

SORU 1. Para ve alacaklar dışındaki bütün aktifler ile gider kalemlerinin elde edilme bedelleri ile muhasebeleştirilmesi gereğini ifade eden kavram aşağıdakilerden hangisidir?

A) Tutarlılık Kavramı

B) Tarafsızlık Kavramı

C) Parayla Ölçülme Kavramı

D) İhtiyatlılık Kavramı

E) Maliyet Esası Kavramı

Cevap: E) Maliyet Esası Kavramı


SORU 2. İşletme çalışmalarının sonuçlarının belli zamanlara ait olması gereğini ifade eden kavram aşağıdakilerden hangisidir?

A) İşletmelerin Sürekliliği Kavramı

B) Dönemsellik Kavramı

C) Özün Önceliği Kavramı

D) İhtiyatlılık Kavramı

E) Parayla Ölçülme Kavramı

Cevap: B) Dönemsellik Kavramı


SORU 3. Muhasebenin en önemli kavramı aşağıdakilerden hangisidir?

A) Tutarlılık Kavramı

B) Parayla Ölçülme Kavramı

C) Süreklilik Kavramı

D) Dönemsellik Kavramı

E) Sosyal Sorumluluk Kavramı

Cevap: E) Sosyal Sorumluluk Kavramı


SORU 4. Hangi muhasebe kavramı Anonim - Limited ve Paylı Komandit şirketlerinin ortaya çıkmasına neden olmuştur?

A) Süreklilik Kavramı

B) Maliyet Esası Kavramı

C) İhtiyatlılık Kavramı

D) Tutarlılık Kavramı

E) Önemlilik Kavramı

Cevap: A) Süreklilik Kavramı


SORU 5. İşletme varlıklarının piyasa değeri yerine maliyet değeri ile muhasebeleştirilmesi yolundaki uygulamayı destekleyen muhasebe kavramı aşağıdakilerden hangisidir?

A) Dönemsellik Kavramı

B) Tutarlılık kavramı

C) İşletmenin Sürekliliği Kavramı

D) Para ölçüsü kavramı

E) İhtiyatlılık Kavramı

Cevap: C) İşletmenin Sürekliliği Kavramı

YARARLANILAN KAYNAKLAR

-----------------------------------------------------------------------

GÜCENME Ümit, Genel Muhasebe, Uludağ Üniversitesi, Marmara Kitabevi Yayınları, Eylül 2000,BURSA

KPSS Soru Bankası, A Grubu Kadrolar için, Yargı Yayınları, 2007

http://tr.wikipedia.org/wiki/Genel_Kabul_Görmüş_Muhasebe_İlkeleri

Muhasebe Türleri

Muhasebe Türleri

Muhasebe türleri dendiğinde, herbirinde farklı ilke ve kuralların uygulandığı anlaşılmamalıdır. Muhasebe türlerini ortaya çıkaran işletme türleridir. İşletmeler farklı niteliklere sahip olduğunda ve farklı faaliyet alanlarında bulunduğunda herbirinin muhasebeye olan ihtiyacı farklı olacaktır.

Muhasebe türleri çeşitli kaynaklarda farklı farklı belirtilmektedir. Biz burada bir sınıflandırma yapacak olursak;

a) Genel Muhasebe (Finansal Muhasebe)
b) İhtisas Muhasebeleri

olarak iki grubta toplayabiliriz.

a) Genel Muhasebe, her türlü işletmede ortaya çıkan aynı tip işlemlerin kaydedilmesi ve bu bilgilerden yararlanılmasını sağlar. Genel Muhasebeyi kullanan işletme türleri şöyle sıralanabilir.

* Ticaret İşletmeleri
* Üretim İşletmeleri
* Hizmet İşletmeleri

Ticaret işletmeleri, aldıkları malların şeklini değiştirmeden olduğu gibi satan işletmelerdir. Bu tür işletmelerdeki tüm işlemler malı alım-satımı şeklindedir.

Üretim işletmeleri aldıkları malların şeklini veya bileşimini değiştirmek üzere bir üretim faaliyetinde bulunurlar ve ürettikleri malları üçüncü kişilere satarlar. Bu tür işletmeler üretim maliyetlerini hesaplamak ve böylece satış fiyatını saptamak zorundadırlar.

Hizmet İşletmeleri, banka, sigorta ve otel işletmeleri ile nakliye işletmeleri ve aracı kurumlar gibi hizmet üretip satan işletmelerdir.

b) İhtisas Muhasebeleri, ticaret işletmeleri dışında kalan işletme türlerinin muhasebe ihtiyaçları nedeniyle ortaya çıkmıştır ve aşağıdaki gibi sıralanabilir;

- Üretim işletmeleri genel muhasebe yanında maliyet muhasebesini,
- Banka işletmeleri, banka muhasebesini,
- Sigorta işletmeleri, sigorta muhasebesini,
- Otel işletmeleri, otel işletmeleri muhasebesini,
- Nakliye işletmeleri, nakliye işletmeleri muhasebesini,
- Aracı kurumlar, aracı kurum muhasebesini genel muhasebe ile birlikte ve genel muhasebe ilkeleri doğrultusunda kullanır.

Ayrıca; İşletme içinde oluşan olayları saptama ve kaydetmenin yanında, planlama faaliyetlerinde, yürütme ve denetim alanlarına giren çeşitli karar işlemlerinde, olayların yorumlanmasını, zamanında ve yeterli bilgileri taşıyan raporlarla yöneticilere yansıtılmasında etkin bir görevi olan yönetim muhasebeside önemli bir muhasebe türüdür.

Öte yandan hangi tür olursa olsun işletmelerin muhasebe bilgilerinin yönetim kararlarında kullanılması sözkonusudur. Bunun için defter tutmanın ötesinde çalışmaları gerektiren "mali analiz ve yönetim muhasebesi" muhasebenin bir branşıdırlar. Analiz ve yorumun sağlıklı olabilmesi için muhasebe verilerinin doğru ve samimi olmasını sağlamak üzere yapılan denetim çalışmaları "Muhasebe Denetimi" branşını ortaya çıkarmıştır. Ayrıca işletmelerin ortaklık şeklinde kurulması halinde uyulması gereken yasal zorunlulukları kayda almak üzere geliştirilen "Şirketler Muhasebesi" de bir muhasebe öğretisi olarak ortaya çıkmıştır.

Genel Muhasebe, bütün muhasebe türleri ve öğretilerindeki temel kavram ve ilkeleri ortaya koyar. Ticaret işletmeleri tarafından kullanılan genel muhasebe ilk basamaktır ve muhasebe öğretiminin temelini oluşturur. Bu temeli bilen bir kişinin ihtisas muhasebelerini öğrenmesi ve uygulaması kolaylaşır.

KAYNAKÇA
------------------------------------------------------------------------------
GÜCENME Ümit, Genel Muhasebe, Uludağ Üniversitesi, Marmara Kitabevi Yayınları, Eylül 2000,BURSA

http://www.muhasebeogretmeni.com/genelmuhasebe.doc

Muhasebeye Giriş

İŞLETME VE MUHASEBE

İşletme Fonksiyonları: Üretim, Pazarlama, Finansman.

Genel İşletme Fonksiyonları: Yönetim (Planlama, örgütleme, yöneltme, düzenleştirme, koordinasyon ve denetim) fonksiyonu ile Organizasyon fonksiyonundan oluşur.

İşletmenin Varlıkları ve Kaynakları:

Bir işletme, kurucusu olan sahip ve ortaklarından ayrı bir kişiliğe sahiptir. İşletmenin mal varlığı da sahip veya ortakların mal varlığından ayrıdır. İlk kurulduğu zaman işletmenin mal varlığı, kurucu sahip ve ortakları tarafından işletmeye tahsis edilmiş bulunan varlıklardır. Faaliyetlerine devam edip varlıklarını iyi kullanarak, kar elde ettikçe veya faaliyetler sırasında üçüncü kişilerden borç almak suretiyle işletme, kuruluştaki varlıklarını artırabilir. Bir başka deyişle işletme ilk kurulduğu zaman, işletmenin sahip olduğu tüm varlıkların kaynağı sahip veya ortakların işletmeye tahsis ettiği sermayedir. Sahip veya ortaklar bu sermayeyi (parayı) işletmeye kar olarak geri alabilmek amacıyla vermişlerdir. Eğer varlıklar iyi kullanılırsa, işletmenin elde ettiği kar sahip ve ortakların hakkıdır. Bu karı isterlerse, işletmeden geri alırlar, isterlerse daha sonra almak üzere bir süre için veya tamamen işletmede bırakırlar. O halde sermaye ve kar kavramlarını tanımlarsak ;

SERMAYE, işletme sahiplerinin varlıklar üzerindeki haklarıdır.

KAR, işletme sahiplerinin varlıklar üzerindeki haklarında ortaya çıkan artıştır. Eğer sahip veya ortaklar karı geri almayıp işletmede bırakırlarsa, işletmenin faaliyetleri için kullanacağı sermayesi (kaynağı) artmış olacağından, işletme bu yeni kaynağı ya para olarak elinde tutacak, ya da yeni bir varlık almak suretiyle varlıklarını artıracaktır.

İşletme varlıklarını artırmak için üçüncü kişilerden borç alma yoluna da başvurabilir. İşletmenin kendi kişiliği (birinci kişi) ve işletmenin sahip ve ortaklarından (ikinci kişi) farklı bir kaynak sağlayan işletme dışındaki kişiler (üçüncü kişiler) işletmeye borç verdikleri taktirde bu borç miktarı kadar varlıklar üzerinde hak sahibi olurlar. Çünkü işletme aldığı bu borcu ya para olarak varlıkları arasında tutacak ya da faaliyette kullanmak üzere yeni bir makina, teçhizat alacaktır. Öyleyse;

BORÇLAR, üçüncü kişilerin varlıklar üzerindeki haklarını ifade eder.

İşletmenin varlıkları ya sahip veya ortaklarca ya da üçüncü kişilerce finanse edilir. Bir başka deyişle, işletme varlıkları için ya sermaye ya da borçlanmak suretiyle kaynak sağlanır. Her varlığın mutlaka bir kaynağı vardır. Kaynağı olmayan, finanse edilmemiş bir varlık sözkonusu olmayacağına göre işletmenin toplam varlıkları ile toplam kaynakları birbirine eşittir.

TOPLAM VARLIKLAR = TOPLAM KAYNAKLAR

Varlıklar ya sermaye ya da borçlanmak suretiyle alınabileceğine göre, toplam kaynaklar, sermaye ve borçlardan oluşmaktadır. O halde aynı eşitliği aşağıdaki şekilde de yazabiliriz.

VARLIKLAR = SERMAYE + BORÇLAR

İşletmenin faaliyetleri sırasında yeni kaynaklar elde etmesi ve bunlarla yeni varlıklar edinmesi ya da kaynaklarla varlıklarında azalmalar olması kaçınılmazdır. Ancak işletme faaliyetlerinin ne derece olumlu olduğunu görebilmek için mutlaka bu değişikliklerin tespit edilmesi ve izlenmesi gerekir. İşte muhasebenin konusu, işletme varlıkları ve kaynakları üzerinde değişme yaratan mali nitelikteki olaylardır.

Muhasebe işletme ile ilgilidir. Ancak İşletmede ortaya çıkan her olayla ilgilenmez. Bir bankanın müdürü, işletme yöneticisini ziyarete geldiyse, bu olay muhasebeyi ilgilendirmez. Ancak banka müdürü ile işletme yöneticisinin yaptıkları konuşma neticesinde işletme bankadan kredi alma hakkını elde edip bu krediyi para olarak bankadan sağladığında işletme borçlanarak kaynaklarını ve varlıklarını artırmış olacağından bu olay muhasebenin konusunu oluşturacaktır.

Hangi olaylar muhasebenin konusunu teşkil eder? Buradaki kriter şudur. Ortaya çıkan olay, işletme varlıklarında veya kaynaklarında ya da herikisinde birden değişme yaratıyorsa, bu olay para ile ifade edilebilen ve mali nitelik taşıyan bir olaydır ve muhasebe bu tür olaylarla ilgilenir. Bir olayın muhasebeye konu olabilmesi için mali nitelik taşıması ve para ile ifade edilebilmei gerekir.

MUHASEBE KAVRAMI

Muhasebenin Tanımı: Muhasebe, bir işletmedeki mali olayların hesaplara ve defterlere geçirilme kurallarını ortaya koyan ve böylece bu olayların sonuçlarının analiz edilip görülmesini sağlayan bilimdir. Bir başka deyişle muhasebe, işletmenin varlıkları ve kaynakları üzerinde değişme yaratan mali nitelikteki ve para ile ifade edilebilen olayların kaydedilmesi, sınıflandırılması, özetlenmesi, analiz edilmesi ve yorumlanmasıdır.

Mali olayların kaydedilmesi, bunların belirli kurallara ve tarih sırasına göre defterlere geçirilip izlenmesidir. Sınıflandırma, tarih sırasına göre kayda alınan bilgilerin aynı özelliğe sahip olanların gruplandırılarak ayrı kümeler halinde toplanmasıdır. Özetleme, belli bir dönem içinde kaydedilip sınıflandırılan bilgilerin raporlar haline getirilerek ilgili kişilerin kullanımına sunulmasıdır.

Muhasebenin; kaydetme, sınıflama ve özetleyerek bu bilgileri raporlar halinde sunma şeklinde yerine getirdiği ilk üç işlev, "defter tutma (Bookkeeping)" olarak tanımlanır. Oysa muhasebe (Accounting), defter tutma yanında özetlenip raporlar halinde sunulan bilgilerin analiz edilmesi ve yorumlanması şeklindeki işlevleri de yerine getirerek muhasebe bilgilerinin ilgili kişilerce kullanılabilir hale gelmesini sağlar. O halde muhasebenin ilk aşaması olan defter tutma, bir işletme hakkındaki muhasebe bilgilerinin toplanıp biraraya getirilmesini ifade ederken, ikinci aşaması, ilgili gruplarca çeşitli kararların alınmasına dayanak olmasını sağlamak üzere çeşitli bilim dallarıyla ilişki kurarak ve bir takım teknikleri kullanarak bu bilgilerin anlamlı ve kullanılabilir olmasını ifade eder. Muhasebenin bir bilim olmasını sağlayan da, ikinci aşamada gerçekleştirdiği işlevlerdir. Buradan anlaşıldığı gibi muhasebe, deter tutmadan daha geniş bir kavramdır ve daha fazla bilgi ve tecrübe gerektirir.

Çeşitli yazarlar muhasebeyi farklı şekillerde tanımlamışlar, bazı tanımlarda muhasebe bir tekniktir, bazılarında bir bilimdir şeklinde ifadeler yer almıştır. Muhasebenin ilk aşaması olan defter tutma bir teknik olarak tanımlanabilirse de, ikinci aşama olan analiz ve yorum yapılırken işletme, ekonomi, istatistik bilimi kurallarına ve çeşitli kantitatif tekniklere başvurmak gerekir. Üstelik bir bütün olarak muhasebe, hukuk ve maliye bilimi ile sıkı bir ilişki içindedir. Muhasebe sosyal bir bilimdir.

Muhasebe Bilgilerini Kimler Kullanır?

Çeşitli kişiler farklı amaçlar nedeniyle işletmeyle ilgilidirler ve işletme hakkında bilgi almak isterler. Bir işletme hakkında, yöneticisinin, ortaklarının kimler olduğu işletmenin ne tür faaliyet gösterdiği, kuruluş yeri, büyüklüğü, pazar payı ve rekabet gücü gibi bilgiler elbette ilgilenen kişiye fikir verecek nitelikte bilgilerdir, ancak çoğu zaman yeterli değildir. Elde edilen niteliksel bilgilerin doğruluğunu tespit etmek ve işletmeyi daha yakından tanımak, karlılık durumu ve mali gücü hakkında fikir sahibi olabilmek için işletme hakkında niceliksel(ölçülebilir) bilgiler elde edilmesi gerekir. İşletme hakkındaki niceliksel bilgilerin, ancak o işletmenin muhasebe verileri ve muhasebe raporlarından görülebilir. Bir işletmenin kendini tanıyabilmesi ve tanıtabilmesi ancak muhasebe ile mümkün olur. Muhasebe bir işletmenin dilidir.

İşletme ile ilgili taraflar(muhasebe bilgilerini kullananlar); yöneticiler, işletme sahibi veya ortaklar, borç para verenler, işletmede çalışanlar, devlet ve tüm kamuoyudur.

ÖRNEK SORULAR

SORU 1. İşletme sahiplerinin varlıklar üzerindeki haklarının değer olarak ifade edilmesine ne ad verilir?

A) Aktif B) Kaynak C) Varlık D) Sermaye E) Gelir

Cevap: D) Sermaye

SORU 2. Aşağıdakilerden hangisi muhasebenin temel fonksiyonlarından birisi değildir?

A) Kaydetme

B) Rapor Etme

C) Değerleme

D) Yorumlama

E) Sınıflandırma

Cevap: C) Değerleme

SORU 3. Aşağıdakilerden hangisi genel işletme fonksiyonudur?

A) Üretim fonksiyonu

B) Pazarlama fonksiyonu

C) Finansman fonksiyonu

D) Yönetim fonksiyonu

E) Personel fonksiyonu

Cevap: D) Yönetim fonksiyonu

KAYNAKÇA

------------------------------------------------------------------------------

GÜCENME Ümit, Genel Muhasebe, Uludağ Üniversitesi, Marmara Kitabevi Yayınları, Eylül 2000,BURSA

KPSS Soru Bankası, A Grubu Kadrolar için, Yargı Yayınları, 2007